W

Welkom

op de gezamenlijke website van een drietal stichtingen die zich beijveren het cultureel erfgoed van Kolhorn te beschermen en onder de aandacht te brengen van een zo groot mogelijk publiek.
Stichting Oud Kolhorn is in 1980 in het leven geroepen om het legaat te beheren dat mevrouw Rempt-Liefhebber, een geboren Kolhornse, bij haar overlijden naliet.
Stichting Varend Erfgoed Kolhorn is in 2000 opgericht en beheert de voormalige ansjovisjol de KH44, die toen met steun van Oud Kolhom werd aangekocht.
Onder de hoede van Stichting Museum Kolhorn vallen het museum de Turfschuur en het in 2004 geopende erfgoedcentrum OpZeeLand.
U bevindt zich nu op het gedeelte van Oud Kolhorn. In het midden komt u bij het Varend Erfgoed terecht en via het rechtergedeelte kunt u doorklikken naar de musea.

Met de opbrengsten uit legaten zijn door de stichting historische panden aangekocht en gerestaureerd.
Het pand Westfriesedijk 66-B (het huidige museum de Turfschuur) is gerestaureerd door de toenmalige Stichting de Turfschuur. In 2000 is het eigendom overgegaan naar de Stichting Oud Kolhorn, die dus zorg draagt voor het onderhoud van de turfschuur. Het pand wordt momenteel om niet verhuurd aan de Stichting Museum Kolhorn.
Het pand “De Roode Leeuw” (Westfriesedijk 72) is aangekocht en gerestaureerd. In 2008 is het pand doorverkocht aan de zittende uitbater.
De woning op Westfriesedijk 76 is eigendom van de stichting. Het pand is in 1991 volledig gerestaureerd en wordt sindsdien verhuurd.
De panden Nieuwe Streek 12 en 42 zijn na aankoop als gerestaureerd casco weer verkocht.
Verder heeft de stichting aanzienlijk bijgedragen aan de restauratie van de Laurenskerk.
In 1990 heeft de stichting de twee historische kaveltjes ‘t Stinsje en de Oliekoker aan de Kolhornerkade uit de nalatenschap van de familie Engelkamp-Kuyper en ooit door vererving van de familie Klare verkregen. Deze familie, wonende aan de Nieuwe Streek 58 oefende er een (laatste) boeren bedrijfje uit. De gronden zijn nu in gebruik bij een aantal inwoners van Kolhorn als volkstuin.

Momenteel legt de stichting zich vooral toe op het verstrekken van subsidies als bijdrage in de kosten van de restauratie van panden gelegen binnen het beschermde dorpsgezicht. Onderhoud is (helaas) niet subsidiabel. Met de (beperkt) beschikbare middelen wordt op deze wijze getracht zoveel als mogelijk op het terrein van de monumentenzorg tot stand te brengen.